Plany

Mam plany, zgrabnie ułożone jak kawałki puzzli. I tylko lekko płoszy to wszystko myśl, że w tamtym roku też tak zgrabnie wszystko poukładałam i jedna sekunda ze źle podjętą decyzją wszystko to zniszczyła, cały misterny plan. (Zaś z jej skutkami możliwe, że będę się borykać do końca życia.) Zatem wpierw morze, kochany Bałtyk. Po obejrzeniu filmiku z pobytu przyjaciółki nad Indyjskim Oceanem, jeszcze bardziej stał mi się bliski. Tamta plaża ze spacerującymi krowami i te wysokie, silne fale przy samym brzegu nawet przy pięknej pogodzie, nie wzbudziły mego entuzjazmu, a wręcz odrzuciły od tamtej wielkiej wody. Nasza  jeszcze bardziej zyskała w moich oczach. Zatem skoro poczułam, że bardzo muszem nad morze, to dość gładko to załatwiłam. Koniec czerwca do połowy lipca. Potem, hm... aquapark, zoo, botanic garden, a w sierpniu Ciechocinek i może parę wyjazdów za miasto.

Morze

W przeddzień naszego wyjazdu morze było tak spokojne, niby ogromne jezioro, wody i niebo zlewały się, miałam wrażenie, że to jakiś zjawiskowy obraz ze snu... Nie wiem czy moje zdjęcie to oddaje, ten klimat wyciszenia, nierealności...

W Dzień Dziecka

Skończyłam TEN list. W Dzień Dziecka. A o dziecku w nim przede wszystkim mowa. O mnie. Jutro list trafi do adresata. Zamykam pewien rozdział. I wyjeżdżam nad morze. Wielka Droga przede mną. A potem  już będę oglądać wielką wodę.

http://www.youtube.com/watch?v=gwPhu9vP5PY

Ukłony, gratulacje i udręka

 Zaskoczył mnie nowy interfejs, dawno nie byłam na swoim blogu, bo... nie muszę się tłumaczyć, ale... to co muszę napisać, to list, (chyba bardziej pisze on mnie;) Jezu, to trudne jak diabli, a przyrzekłam sobie, że póki tego nie zrobię, "nie oddam gotowca do rąk własnych", to na blogach pisać nie będę. No i wychodzi, żem niesłowna. Ach :(  

Sny zapisuję teraz w zeszycie cienkopisem. A tutaj składam im, tym co tworzą sny, głęboki ukłon. Udało się, warto było od ponad dziesięciu lat prowadzić zapiski. Zagadka rozwikłana. Gdyby nie sny i to że były zinwentaryzowane, to nie wiem jak trafiłabym na rozwiązanie. Więc sobie też pogratulować mogę wytrwałości i sumienności, tego że choć niewiele rozumiałam   wtedy z tego co oznaczają sny, to jednak zapisywałam, wierząc, że warto. Bo warto! Odmieniam coś, puściłam na właściwe tory. Uff... już dobrze. Za dwa tygodnie wyjeżdżam na trzytygodniowe wakacje, nad morze. Już w styczniu czułam, że muszę, że muszę nad morze. Że to balsam, lek dla mojej duszy, ciała i umysłu. Jak to zrobić, gdy nie ma się pieniędzy i urlopu? Od czego jest się wszak "wiedźmą"?;) Znalazły się pieniądze, znalazł się urlop, ba i coś jeszcze, ale o tym szaa...

PS. Od jakiegoś czasu ktoś z uporem czyta u mnie to:

http://zapiskisnowe.blogspot.com/2010/11/pozytywna-udreka.html

No to muszę powiedzieć, że pozytywna udręka w wydaniu li tylko udręki jest mi obecnie dobrze znana. Wierzę przy tym, że jak w końcu "urodzę" ten list i będzie on miał dla mnie satysfakcjonujący wygląd, to moja udręka się skończy choć nie mogę zagwarantować to temu, do kogo list adresuję... może jego udręka się właśnie zacznie?... oby miała jak najbardziej pozytywny wydźwięk...  w pozytywnym znaczeniu.

Wieża, morze i piasek

Sen sprzed kilku dni, który coraz mocniej do mnie przemawia.

Jestem na wyspie,  czy może wysepce. To w sumie jakaś drewniana budowla, niczym wieża, rusztowanie. ładne, drewno wypolerowane, wiśnia chyba, ale ja jestem wysoko, albo tak mi się zdaje. Czuję lęk wysokości, chcę zejść i dostać się na stały ląd. Ale te silne obawy, że spadnę, a woda zdaje się niebezpieczna i głęboka, powodują, że stoję w miejscu. Dostrzegam jak ludzie bez problemu chodzą a to morze sięga im może do kostek, więc kiedy odważam się zejść znów, to rusztowanie jakby w moich oczach rośnie rośnie, znów się boję, że nie dam rady. Potem jestem gdzieś na plaży, piasek. Mam w ręku  swoją biżuterię, tę co sama robiłam i którą lubię, chcę położyć ją na biurku męża, ale ono jest przekrzywione i kolczyki, koraliki, itd zsuwają się i spadają w piasek. Próbuje to biurko naprostować, ale znów się zapada w piach i znów krzywo stoi, blat pochylony, więc biżuteria ląduje w piasku. Czuję ją rękami, wiem, że wyciągnę z piasku bez szkody.

Sen jest dla mnie jasny. Najdziwniejsze jest jedynie to, że bardzo lubię przebywać nad morzem, kocham piasek, a w tym śnie wykorzystane to zostało do ukazania trudności, przeszkody.